شیرین کاری عبادی

بعضی ها هر چیز وارداتی را با جان و دل قبول می کنند؛ حتی اگر این موضوع وارداتی، مسئله ناچسبی مثل جایزه صلح نوبل باشد که هر کس در دنیا می داند که با غرائض کاملا سیاسی داده می شود و به همین دلیل، ارزش علمی و عملی خود را از دست داده است. اعطای این جایزه به برخی از بزرگترین جنایتکاران جهان، نظیر سران رژیم صهیونیست یکی از بهترین دلائل بی ارزش شدن این جایزه است.

چند سال پیش هم که شیرین عبادی این جایزه را گرفت، همین گروه از آدم ها که هر موضوعی با مارک خارجه را می پرستند؛ شروع به ستودن عبادی کردند و او را افتخاری برای “ایران” خواندند.

اما خیلی طول نکشید که عبادی با رفتار خودش نشان داد که علاقه اش به غرب و خدمت به آنان بیشتر از علاقه اش به ایران و ایرانیان است و بعضی ها بی خودی سنگ او را به سینه می زنند.

دیدار دو روز پیش عبادی با سولانا و مصاحبه او بعد از آن، حتی این اجازه نمی دهد که پشت پا زدن او به کشور را ناشی از جایگاه بین المللی اش یعنی رعایت حقوق بشر توسط او بدانیم. زیرا عبادی رسما در راه نابودی حقوق یک ملت (که همه آن ها بشر هستند) حرکت می کند و حقوق همه آن ها را به خاطر رضایت غریبان، تضییع می کند.

عبادی که قاعدتا به خاطر شغلش باید به دنبال حفظ حقوق بشر باشد، بدون احترام به رای اکثریت جامعه و در نظر گرفتن اینکه موسوی برای ادعای تقلبش حتی یک برگ سند هم ارائه نکرده است؛ حقوق اکثریت جامعه را نادیده گرفت و مانند روسای غربی خود به حمایت از آشوبگرانی پرداخت که کاملا در جهت نابودی حقوق ایرانیان گام بر می دارند.

اما اوج حرکت نفرت انگیز عبادی را می توان در صحنه ای دید که برای دولت های غربی، راه حل ارائه می کرد و آن ها را به فشار به مردم و دولت  ایران تشویق می کرد. او در این دیدار به آن ها پیشنهاد کرد تا سفرای خود را از ایران فرا بخوانند و به  این ترتیب ایران را تحت فشار قرار دهند.

مواضع ضد میهنی عبادی، همگان را به یاد اعمال سازمان منفور و جنایتکار مجاهدین خلق در کمک به صدام، برای فشار به ایران می اندازد.

و البته اصلا هم عجیب نیست که امروز، سازمان منافقین با چراغ سبز انگلیس و فرانسه، در حال کمک به همین آشوبگرانی هستند که عبادی از آن ها حمایت می کند؛ یعنی مزدوران دیروز دشمنان کشور، دقیقا همان کاری را انجام می دهند که دیگر وطن فروش این روزها، یعنی شیرین عبادی انجام می دهد.

البته شیرین عبادی از این دست وطن فروشی ها کم ندارد. در بحبوحه جریان هسته ای و تلاش غرب برای نابودی حق ایرانیان بود که شیرین عبادی به کمک آنان آمد و با پیشنهاد برخی موارد اعلام کرد که به دنبال راه حلی باشند تا به جای دولت، مردم ایران تحت فشار قرار بگیرند و از طریق نارضایتی آنان، دولت را به عقب نشینی از حقوق ملت وادار کنند.

با مرور این موارد، شاید هیچ کس او را متعلق به ایران و ایرانی نداند و همان طور که کسی به سازمان منافقین افتخار نمی کند؛ شیرین عبادی هم برای ایرانیان افتخار محسوب نمی شود، بلکه یک لکه ننگ بزرگ به حساب می آید.

پ.ن 1 : خانم شیرین عبادی و حامیانشان در این وبلاگ هم اثر ماندگاری از خود باقی گذاشته اند. مدت ها قبل، نظرات این وبلاگ بدون هیچ محدودیتی اعلام می شد و پیش فرض، بنابر اعتماد بود.  تا اینکه واکنش بسیار هتاکانه برخی به مطلبی انتقادی در مورد عبادی، مرا مجبور کرد که نسبت به نظر دهندگان محدودیت هایی قائل شوم.
به هر حال از مریدان یک خائن به کشور، انتظار بیشتری نمی رود.
پ.ن 2 : حتما می دانید که وطن فروشی آگاهانه، یکی از شاخصه های عقب ماندگی است.
توصیه می کنم که  متن یا فیلم مصاحبه او را ببینید، تا معنی یک موجود تنفرانگیز را متوجه بشوید. (اگر فرصت شد لینک آن را در همین جا قرار می دهم)

پ.ن 3 : راستی واکنش بانوی حقوق بشر(!) را در مقابل نسل کشی غزه که یادتان نرفته است؟!!

مشترک خوراک های خوشمزه داداشی شوید و اگر دوست دارید در جریان خبرهای مفید و مهم قرار بگیرید، خبرخوان رویداد، را از دست ندهید.

مشتری ایمیلی داداشی شوید!