دو ماه عاشقی

این روزهای آخر صفر، خیلی دردناکند.

آدم می ماند که چه جوری این همه ماتم را تحمل می کند!

28 صفر شهادت دو عمود هستی است، یکی پیامبری که خدا به او می بالد و دیگری حسن(ع) که شبیه ترین فرد به این دردانه آفرینش است.

شاید فراموش شود، ولی این 28 صفر بستر شهادت یکی دیگر از اولیا خدا نیز است. فاطمه زهرا(س) که الگوی همه مومنان جهان است نیز در پی شهادت پدرش در همین روز، دچار حمله دلبستگان شوکت و قدرت شد و چند ماه بعد در اثر همین حمله به شهادت رسید.

و بالاخره آخر صفر شهادت امامی است که از کودکی با یاد او بزرگ شده ایم:

امام رضا که دو نام او برای همه ما کافی است: غریب الغربا و معین المستضعفین

چه مناسب است که در این روز یادی بکنم از شاعری که به موقع نتوانستم درباره اش بنویسم، “قیصر امین پور”، همان که رهبر فرزانه کشور درباره اش گفت: با همه شاعران خوبی که داریم “هیچ کس برای ما قیصر نمی شود.”

ان شاالله که خداوند، قیصر را که زبانی پرتوان و بی همتا داشت و آن را در خدمت خدا و اسلام قرار داد، در آن جهان نیز در زمره والامقامانش قرار دهد:

چشمه‌هاي خروشان تو را مي‌شناسند
موج‌هاي پريشان تو را مي‌شناسند

پرسش تشنگي را تو آبي، جوابي
ريگ‌هاي بيابان تو را مي‌شناسند

نام تو رخصت رويش است و طراوت
زين سبب برگ و باران تو را مي‌شناسند

از نشابور بر موجي از «لا» گذشتي
اي كه امواج طوفان تو را مي‌شناسند

اينك اي خوب، فصل غريبي سر آمد
چون تمام غريبان تو را مي‌شناسند

كاش من هم عبور تو را ديده بودم
كوچه‌هاي خراسان، تو را مي‌شناسند

صفر هم تمام شد و دو ماه ” ولی دوستی”، به پایان رسید. بعضی ها این شب را شب مزد و حاجت می نامند، ولی چه بهتر است که آن را شب “شکر” بنامیم چرا که خداوند مزدش را با اجازه شرکت در این مراسم به ما داده است و چه بهتر که شاکر واقعی او باشیم.

مشترک خوراک های خوشمزه داداشی شوید و اگر دوست دارید در جریان خبرهای مفید و مهم قرار بگیرید، خبرخوان رویداد، را از دست ندهید.