بیانیه مجمع روحانیون مبارز برای حذف رقبا!

یکی از اصول انتخاباتی برخی جریان ها، تخریب طرف مقابل است، در این میان رسانه ها و افراد حامی طیف مقابل نیز از اهداف مشخص این کار هستند و هر چه این حامیان پرنفوذتر باشند تلاش برای حذف آن ها از طریق تخریب بیشتر است.

این نکته را هم اضافه کنم که نقد طیف مقابل و حامیان آن ها با تخریب متفاوت است و به شخصه برای نقد احترام قائل هستم، اما اگر کار به اتهامات واهی و توهین های بی ارتباط برای حذف مخالفین به هر طریق ممکن بکشد، به ناچار نامی به جز تخریب نمی توان بر آن نهاد.

بعد از روی کار آمدن دولت احمدی نژاد، خود او و حامیانش به بدترین نحو ممکن هدف این تخریب ها قرار گرفتند تا به هر وسیله ممکن جلوی قدرت این دولت مردمی گرفته شود و ابزارهای موثر آن بی ثمر گردند.

بی شک یکی از دلسوزان پرنفوذ و آگاه دولت نهم، روزنامه کیهان بوده است که علی رغم ایراداتی که به آن وارد است، در مواقع لازم به نقد دلسوزانه دولت پرداخته و به موقع نیز بهترین و مستدل ترین حمایت ها را از آن کرده است. از این رو بسیاری از مخالفین دولت مردمی، به وسیله های مختلف سعی در حذف آن کرده اند که از نمونه های بارز آن می توان به مباحثات دوگانه ای که بعد از فوت آیت الله توسلی روی داد و در یک طرف سایت هایی مانند تابناک با اصلاح طلبان هم صدا شده بودند و در سوی دیگر کیهان قرار گرفته بود، اشاره کرد که علی رغم همه تلاش های مخالفین کیهان به علت ماهیت آگاه این روزنامه از جریانات معاصر ایران و حضور مستمر در جبهه های رشد و بالندگی این کشور، ماجرا به سود نظر کیهان تمام شد و از این راه به مقصود خود که حذف کیهان بود نرسیدند، ولی همچنان این عطش در آنان باقی ماند.

نوشته اخیر این روزنامه برای دلسوزی از باب حضور عناصر ملون در گرداگرد خاتمی و اشاره به اینکه مورد سواستفاده بیشتر آنان قرار نگیرد، محملی را فراهم آورد تا بسیار ناشیانه مورد تاخت و تاز تخریب کنندگان دولت نهم قرار گیرد و با دستپاچگی آن ها از بابت حذف این روزنامه مواجه شود.

طبق معمول سایت هایی مانند تابناک که همواره سعی دارند حامیان دولت را با چوب تندروی بنوازند، این نوشته دلسوزانه با نام “سرمقاله تند کیهان درباره انتخابات” منتشر کرد و دیگر سایت ها نیز سعی کردند آن را با عناوینی از این دست از مسیر اصلی خود منحرف کنند.

ولی بی شک اوج این دستپاچگی را مجمع روحانیون مبارز نشان داد، یعنی جایی که چند روز قبل خاتمی کاندیداتوری خود را از آن جا اعلام کرده بود و آن ها را به نوعی نمک گیر کرد تا مجمع، حمایت بی چون و چرا از خاتمی و حذف حامیان او را وظیفه خود بداند و شاید به همین علت بود که با دستپاچگی هر چه تمامتر خواستار حذف کیهان و شریعتمداری شده بودند و تابناکیان نیز که زخم مباحثات پیشین را هنوز به خاطر داشتند با خوشحالی آن را با همین عنوان حذف گردانندگان کیهان منتشر کردند. (+)

اجازه دهید چند سطری از این تلاش ناشیانه را بیاورم:

ابتدا در معرفی این روزنامه چینین گفته می شود:

روزنامه کیهان که حامی دولت و رییس جمهور محترم آقای احمدی‌نژاد است

و سپس اتهامات عجیب و عجولانه ای که معلوم نیست از کجا به ذهن این دوستان رسیده است، روانه این نشریه می گردد:

طرح مسئلة ترور فیزیکی حتی اگر صرفاً در حد تهدید و فاقد پس‌زمینه‌های فعلی و عملی باشد، ‌باز هم نمی‌توان به سادگی از کنار آن عبور کرد.

تهدید [خاتمی] به سرنوشتی شبیه سرنوشت بی‌نظیر بوتو

حتما شما هم کنجکاو شده اید تا از تهدید (!) کیهان با خبر شوید، اجازه دهید پاراگراف مورد نظر را بدون هیچ تغییری بیاورم تا شما هم در جریان تحریف عجیب ایجاد شده قرار گیرید.

این روزنامه بعد از تذکراتی در باب محافظت از شخصیت های مملکتی و نفوذ برخی عناصری که وابستگی آن ها به دستگاه های جاسوسی غرب، اظهر من الشمس است و در اصراف خاتمی جمع شده اند و هر لحظه توانایی سواستفاده از او را در جهت دلخواه دارند می نویسد:

در این بین یک سؤال اساسی وجود دارد آیا کار جریان تندرو در مواجهه با کاندیدای خاص به ترور شخصیت محدود می شود؟ هدف تندروها از حضور در عرصه انتخابات بالابردن هزینه نظام است نه سود رساندن به روند آن و به رسمیت شناختن نتایج انتخابات. آیا آنان وقتی در یک روش به بن بست می رسند به روش دیگر روی نمی آورند؟ آمریکایی ها در پاکستان ابتدا تلاش وافری کردند تا از طریق تبلیغاتی و دیپلماتیک بی نظیربوتو را به قدرت برسانند و از طریق او پاکستان را بدوشند ولی زمانی که دریافتند به هیچ قیمتی حزب او توان به دست آوردن اکثریت کرسی ها را ندارد به روش دیگری متوسل شدند. این یک عبرت است. بعضی از اصلاح طلبان سابقه روشنی! در این خصوص دارند.

واقعا جای سؤال است که حامیان خاتمی برای تخریب رقیب مردمی و پرنفوذ خود و حامیان او چرا دست به چنین تحریف های ساده اندیشانه ای می زنند و برای از میدان بیرون کردن رقیب خود دست به هر وسیله ای دراز می کنند و بنابر کدام تعقلی اظهارات دلسوزانه کیهان و تحلیل شرایط موجود برای خاتمی را، “تهدید به ترور او” می نامند؟

آیا احساس خطر از سوی کیهان برای احتمال ترور فیزیکی خاتمی از برخی افراد حلقه او، که مطمئنا لطمات جبران ناپذیری را به کشور وارد می کند می توان نادیده گرفت؟
به راستی چگونه می توان با نعل وارونه زدن، احساس مسئولیت به کشور را که در همه حامیان این دولت و نظام دیده می شود و این بار در کیهان تبلور یافته است را به “تهدید به ترور” کیهانیان، جعل کرد؟
مگر کیهان برای این دلسوزی آگاهانه، بر چیزی جز واقعیات تاکید کرده است و با موشکافی نکته ای را دیده است که ازدید بسیاری پنهان مانده است؟ و آیا چیزی جز دلسوزی می تواند دلیل بیان آن در این شرایط حساس باشد که ولو به تحمل انواع تهمت هایی چنین ناروا، سعی در بیان آن داشته است؟

پ.ن 1: هر چند تابناک ترجیح داده به جای اینکه همانند بیانیه سست مجمع روخانیون مبارز که به طور کامل آورده شده بود بیاورد، پاسخ کیهان را به طور منثطع و گزینشی بیاورد و این بار هم در جهت حذف حامیان دولت ناکام بماند، ولی پاسخ کامل کیهان از اینجا قابل مطالعه است.

پ.ن 2: در مورد تابناک و اوضاع و احوال آن برای از میدان به درکردن حامیان دولت، قبلا هم نوشته بودم. (+)

مشترک خوراک های خوشمزه داداشی شوید و اگر دوست دارید در جریان خبرهای مفید و مهم قرار بگیرید، خبرخوان رویداد، را از دست ندهید.