روز ششم نسل کشی/ روز کشتار کودکان

اسرائیل،  امروز را با کشتار 18 غیر نظامی در یک خانه مسکونی آغاز کرد و نهمین مسجد را هم بمباران کرد تا نشان دهد، با چه چیزی مشکل دارد.
همان طور که لیونی، وزیر خارچه اسرائیل، اعلام کرده : این جنگ، جنگ با تروریست ها نیست! جنگ ارزش ها است.

و این مردم بی پناه، چه ارزشی بیش از اسلام دارند که با بمباران مساجد بتوانند به آن ها ضربه بزنند؟!!

افتخار اسرائیل در این روز این بود که یکی از سران حماس (منتخب مردم غزه) را به شهادت رسانده، خبرگزاری های دنیا، این قتل فجیع منتخب مردم را با افتخار مخابره کردند، بدون اینکه اعلام کنند که این فرد را با تمام اعضای خانواده اش، قتل عام کرده اند!! و کشتن عمدی بیگناهان، مورد صریح جنایات جنگی است!

گفتم امرور، روز کشتن کودکان غزه بود، فجیع ترین صحنه ای که در تمام عمرم دیدم، امروز بود:

قلب کودک از بدنش، بیرون است، پزشک علائم حیاتی او را چک می کند و تمام!

این است دستاورد دنیای آزاد و سکوت پست مایگان مدعی جهان
گوارایشان باد

روز سوم نسل کشی در غزه

اینجا قصد خبررسانی روزانه در مورد غزه را ندارم، ولی باید برخی مطالب را گفت تا جنایتکاران و طرفداران آن ها، هیچ وقت فراموششان نکنند.

جنایات امروز، کافی است تا هر جنبده ای، ولو انسانی که خود را به ندیدن می زند، از خواب بیدار کند و به او عقل بدهد.

کشته شدن 5 خواهر زیر 10 سال یک خانواده و تصاویر آن ها، هر دلی را آتش می زد. یک مادر و 4 فرزند او نیز در این نسل کشی ها، شهید شده بودند.

دیروز هم 8 خواهر از 9 فرزند یک خانواده به شهادت رسیدند تا تمام وجدان های آزاد جهان را در قضاوت خود برای تروریست دانستن اسرائیل و حامیان آن، مصم کند.

همان طور که می دانید، غزه 7 گذرگاه دارد که 6 تای آن ها به فلسطین اشغالی ختم می شود و انتظار رفتار انسانی از دربانان دژخیم آن، بیهوده است؛ تنها گذرگاه باقی مانده برای عبور از محاصره بیش از یک و نیم میلیون انسان در بند، گذرگاه رفح است که افراد بی گناه، امید دارند بتوانند خانواده خود را از آن عبور دهند و از دست جانیان اسرائیلی برهانند.

حالا می خواهم از شما یک سؤال بپرسم، شاید جواب آن برای شما سخت باشد، ولی تروریست های اسرائیلی جواب آن را به خوبی می دانند:

اگر شما به جای این جانیان بودید، با توجه به حضور افراد بیگناه و بی پناه در نزدیکی رفح، چه می کردید؟!!

مطمئنم شما، هر چه قدر هم فکر منفی تان را گسترش دهید، به این نتیجه نمی رسیدید که افراد حاضر در پشت گذرگاه را بمباران کنید! اما رژیم جنایتکار اسرائیل، بیشترین حجم بمب های را امروز بر سر این منطقه فرو ریخت و جهان آزاد (!) و متمدن (!) دم برنیاورد.

پ.ن : این گذرگاه اگر هم برای این مردم باز می شد، فقط اجازه خروج از نوار غزه را به آن ها می داد و طرف مصری،  مجوز ورود غذا را هم نمی دهد، تا چه برسد به اسلحه و . . .، که اسرائیل بخواهد به بهانه آن ها، مردم بی دفاع این منطقه را بمباران کند.

لعنت ابدی بر این رژیم جنایتکار و حامیان دموکراسی خواه (!) و حقوق بشر دوست (!) غربی و آمریکایی آن.

پاره ای روشنفکری

آتش زدن عکس احمدی نژاد، یک اقدام مدنی و مطابق با حقوق بشر و دمکراسی است.

هر گونه آسیب رساندن به عکس یا مجسمه بوش، به شدت محکوم است.

کشتار مردم بی گناه عراق برای پیدا کردن سلاح های کشتار جمعی ای که هیچ گاه پیدا نشد، یک امر مقدس است، ولی پرتاب کفش به سوی بانیان این جنایات یک عمل زشت است.

فروش سلاح های کشتار جمعی برای به خاک و خون کشیدن مردم بی گناه فلسطین آزاد است، ولی حمایت معنوی ایران از این مردم، دخالت در امور بقیه کشورها محسوب می گردد.

حتی اگر اسرائیل به کشوری تجاوز کرده باشد و در مدت آتش بس شش ماهه، به طور یکجانبه آن را شکسته باشد، و با وجود اینکه حماس در تمام این مدت به آن پایبند بوده است، حماس مقصر است.

محاصره طولانی مدت غزه و کشتار مردم بی دفاعی که هیچ وسیله ای ندارند با بمب افکن ها و جنگنده های پیشرفته، حق قانونی و بشردوستانه اسرائیل است.

وقتی کشتار مردم بی دفاع مشکلی ندارد، دزدیدن نمایندگان پارلمان مردمی فلسطین و اسارت آن ها که جای خود دارد.

پ.ن : شما هم از این افراد می شناسید؟

تا دیر نشده، با اسرائیل رابطه برقرار کنید

با توجه به شدت عمل صهیونیست ها در مقابل فلسطینیان و اینکه نشان دادند، حتی به مردم بیگناه هم رحم نمی کنند، به وزارت امور خارجه توصیه می کنم برای جلوگیری از تکرار چنین حوادث مشابهی هر چه سریعتر به برقراری رابطه با آن ها اقدام کنیم و روابط عالی سیاسی، حتی در حد ورود مسششتار و ایجاد پایگاه های نظامی برای آن ها فراهم کنیم.

ما قول می دهیم، ملت با ادبی باشیم و مثل آن ها وحشی گری نکنیم.

اگر این رابطه برقرار باشد به ازای هر فلسطینی، یکی از سران جنایتکار این رژیم را (بعد از مجازات قانونی و نه مثل اسرائیلی های بربر) به سزای اعمل ننگین و ضد انسانی اش می رسانیم.

حتی قول می دهیم آنقدر مهربان باشیم که گرسنه و تشنه (برخلاف آنچه در غزه بر سر مردم بیگناه و بی جرم آوردند) آن ها را به مجازات قانونی شان نرسانیم.

پ.ن 1 : این جنایتکاران آدم خوار، حتی به مردم بیگناهی که در مسجد پناه گرفته بودند و امیدوار بودند که حداقل به آنجا کاری ندارند هم رحم نکردند و آنجا را به خاک و خون کشیدند.

پ.ن 2 : اولمرت گفته، ما با این جنگ نشان دادیم که شجاع تریم!! به نظر شما سزای این کسانی که عقده فروخورده خود، در شکست از حرب الله را اینگونه فرو می نشانند و اعلام شجاعت!! می کنند، چیست؟
این ها که برای رفع کینه و خشم خود، با جنگنده،  مردمی را که حتی ساده ترین سلاح ها را هم ندارند بمباران می کنند و قهقه تهوع آور پیروزی سر می دهند، چه سرنوشتی باید داشته باشند؟

جمی دوست داشتنی

آیت الله جمی، از میان ما رفت.

برای کسانی که سال های جنگ را در جنوب گذرانده اند، جمی نامی مهربان و آشنا است. روحانی ای با روحیه و مقاوم، که مایه امیدواری دیگران بود، به دیگران روحیه می بخشید و در تمام لحظه به لحظه جنگ، حاصر به عقب نشینی از آبادان نشد تا به همگان، درس شجاعت و مقاومت بدهد.

آیت الله جمی، علی رغم همه این شجاعت ها، نقل زبان ها نشد و برخی جریانات برای تخطئه مبارزان واقعی و روحانیت همیشه در صحنه، سمبل های دیگری را بزرگ کردند و با به سخره گرفتن آن ها، سعی کردند وجود چنین الگوهای باارزشی را نفی کنند و هیچگاه از چنین الگوهای واقعی نام نبردند.

هر چند جمی دوست داشتنی برای همیشه در خاطر تک تک مردم این سرزمین باقی خواهد ماند و ایرانیان به وجود او افتحار خواهند کرد.
جمی هیچگاه در جبهه نماند تا بنویسد، ولی چه خوب کرد آنگاه که به قول خودش  “نوشتم تا بماند”.
کتابی که بخشی کوچک از 8 سال افسانه مانند این سرزمین و مردم شجاع آن را به نشان می دهد، آن هم به قلم مردی که مانند یک اسطوره ساده زیست در ذهن ها خواهد ماند.

مقاومت، ساده زیستی و مردمی بودن آیت الله

روحش شاد و راهش پر رهرو باد

پ.ن : چند وقتی است که شبه خبرگزاری داداشی با این فید، قابل دسترسی است. در این ایده که از مهدی و خبرگزاری یک ستونی اش، الگو گرفتم؛ برخی خبرهای خاص طرح میشود؛ خوشحال می شوم که مفید باشد.