حیرانم از ما مردم

حیرانم از مردمی که
دو چیز را می بینند، کاستی های کشور خود و دارایی دیگر کشورها.

و دو کار می کنند، معیارهای خوبی فرنگی ها را به دیگران اعمال می کنند و معیارهای بد آن ها را به خود.

از پایین ترین های جامعه ایده آلشان کمتر فعالیت سازنده، انجام می دهند و از بهترین های آن ها هم توقع بیشتری دارند.

و دو نتیجه می گیرند، احساس رضایت از خود و طلبکاری از دیگران.

ولی برای دیگران هموطنانشان یک نتیجه بیشتر ندارند: هر چه کمتر، بهتر